Παντού κάμερες, παντού φόβος: Γιατί η τεχνολογία δεν αρκεί για να μας κάνει να νιώσουμε ασφαλείς;

Τις τελευ­ταί­ες δεκα­ε­τί­ες, οι κάμε­ρες ασφα­λεί­ας έχουν γίνει ανα­πό­σπα­στο μέρος της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς μας. Βρί­σκο­νται στους δρό­μους, στα μέσα μετα­φο­ράς, στα κατα­στή­μα­τα, στους χώρους εργα­σί­ας, ακό­μη και στις εισό­δους των πολυ­κα­τοι­κιών. Παρό­τι η συνε­χής επι­τή­ρη­ση υπό­σχε­ται μεγα­λύ­τε­ρη προ­στα­σία από την εγκλη­μα­τι­κό­τη­τα, πολ­λοί άνθρω­ποι εξα­κο­λου­θούν να αισθά­νο­νται ανα­σφά­λεια. Το γεγο­νός αυτό γεν­νά ένα σημα­ντι­κό ερώ­τη­μα: για­τί, ενώ η τεχνο­λο­γία εξε­λίσ­σε­ται και η παρα­κο­λού­θη­ση αυξά­νε­ται, το αίσθη­μα ασφά­λειας δεν ενι­σχύ­ε­ται στον ίδιο βαθ­μό; Η απά­ντη­ση βρί­σκε­ται όχι μόνο στην απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα των μέσων επι­τή­ρη­σης, αλλά και σε κοι­νω­νι­κούς, ψυχο­λο­γι­κούς και θεσμι­κούς παρά­γο­ντες που επη­ρε­ά­ζουν την αντί­λη­ψή μας για την ασφάλεια…

περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρί­ες εδώ

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -