Η Κεντροαριστερά γυρίζει σελίδα;

του Χάρη Στεργίου

Με νωπή την νίκη του Νίκου Ανδρου­λά­κη η Κεντρο­α­ρι­στε­ρά έχει την ευκαι­ρία, εν μέσω των κυβερ­νη­τι­κών αδιε­ξό­δων και της δεδο­μέ­νης  αντι­πο­λι­τευ­τι­κής ακι­νη­σί­ας του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ, να παρου­σιά­σει ένα νέο αφή­γη­μα αντλώ­ντας μαθή­μα­τα από τα λάθη του παρελ­θό­ντος. Μετά από 12 χρό­νια κρί­σης έχει μια ευκαι­ρία να ανοι­χθεί στην κοι­νω­νία κι όχι να είναι ένας προ­στα­τευ­μέ­νος χώρος δια­χεί­ρι­σης κομ­μα­τι­κών αξιω­μά­των που ανοί­γει περι­στα­σια­κά μόνο στις εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις και κλεί­νει σα στρεί­δι στο ενδιά­με­σο. Φοβι­κές πολι­τι­κές που κρύ­βο­νται πίσω από τα πραγ­μα­τι­κά προ­βλή­μα­τα θα απο­τύ­χουν και θα ακι­νη­το­ποι­ή­σουν τις δυνα­μι­κές που πολ­λές φορές η ιστο­ρία “χαρί­ζει” σε διά­φο­ρους πολι­τι­κούς χώρους. Η ευρω­παϊ­κή εμπει­ρία είναι ιδιαί­τε­ρα χρή­σι­μη να ενσω­μα­τω­θεί στις νέες πολι­τι­κές. Τα υγειο­νο­μι­κά διλ­λή­μα­τα, τα θέμα­τα της φτώ­χειας, των πλει­στη­ρια­σμών της πρώ­της κατοι­κί­ας, του κοι­νω­νι­κού κρά­τους, της εξό­ντω­σης των μικρο­με­σαί­ων, της ανερ­γί­ας, της αβε­βαιό­τη­τας στον εργα­σια­κό τομέα, οι απα­ρά­δε­κτες μνη­μο­νια­κές δεσμεύ­σεις,  το θέμα του ολι­γο­πω­λί­ου των τρα­πε­ζών , η κυβερ­νη­τι­κή αυθαι­ρε­σία πρέ­πει να τεθούν στην ημε­ρή­σια διά­τα­ξη. Αν και τα κόμ­μα­τα πότε δεν έδω­σαν δεύ­τε­ρη ευκαι­ρία σε κάποιον πολί­τη που απο­τυγ­χά­νει αλλά τον εξο­ντώ­νουν απάν­θρω­πα αυτόν και την οικο­γέ­νειά του οι πολί­τες σήμε­ρα έδω­σαν μια δεύ­τε­ρη ευκαι­ρία σε ένα καθε­στω­τι­κό κόμ­μα. Στο χέρι του είναι να ωφε­λη­θεί από αυτήν την ευκαι­ρία επι­στρέ­φο­ντας  την πολ­λα­πλά­σια στους πολί­τες. Έτσι κι αλλιώς τα κόμ­μα­τα εκφρά­ζουν τακτι­κές ανά­γκες της κοι­νω­νί­ας. Δεν αισιο­δο­ξού­με για τίπο­τα! Η αισιο­δο­ξία είναι ζητού­με­νο γι’ αυτή τη χώρα που έχει στα­μα­τή­σει να ονει­ρεύ­ε­ται. Πρά­ξεις μόνο και καμία ανο­χή σε κανέναν

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

300Χ300″ />