του Βασίλη Τακτικού
Οικονομικές, Γεωπολιτικές και Ηθικές Διαστάσεις
Η σημερινή ηγεσία της Ευρώπης θεωρεί ως πρώτη απειλή την επιθετικότητα της Ρωσίας Και για αυτό το λόγο αποφάσισε τον εξοπλισμό της με 800 δις για τα επόμενα χρόνια. Είναι όμως πραγματική αυτή η απειλή ή πρόσχημα για τη συνέχεια μιας αυτοκαταστροφικής πολιτικής;
Στον τέταρτο χρόνο του πολέμου στην Ουκρανία, οι γεωπολιτικές πραγματικότητες έχουν μεταβληθεί δραματικά, αποκαλύπτοντας μια σειρά από αυτοκαταστροφικές επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ρωσία, παρά τις πρωτοφανείς οικονομικές κυρώσεις, δεν μόνο διατηρεί αλλά ενισχύει τη στρατηγική της θέση, ενώ η ΕΕ βυθίζεται σε μια σπειροειδή κρίση που επηρεάζει κάθε διάσταση της ύπαρξής της — από την ενεργειακή ασφάλεια μέχρι τη βιομηχανική της ανταγωνιστικότητα και τη διεθνή της αξιοπιστία.
Το ενεργειακό οχυρό που κατέρρευσε: Από την εξάρτηση στη χαμένη ανταγωνιστικότητα
Η ιστορική σχέση ενέργειας-βιομηχανίας
Για πάνω από μισό αιώνα, η γερμανική και ευρωπαϊκή βιομηχανική υπεροχή στηριζόταν σε ένα εύκολα προσβάσιμο και φθηνό ενεργειακό μίγμα. Οι “Σωληνώσεις-Αερίου Συμφωνίες” (Röhren-Gas-Verträge) του 1970 μεταξύ Δυτικής Γερμανίας και ΕΣΣΔ είχαν δημιουργήσει μια συμβιωτική σχέση που τροφοδοτούσε την ευρωπαϊκή παραγωγική μηχανή 10. Μέχρι το 2021, το 52% των γερμανικών εισαγωγών φυσικού αερίου προερχόταν από τη Ρωσία, φτάνοντας τους 859 TWh από συνολικές εισαγωγές 1.652 TWh.
Η καταστροφική αποσύνδεση
Η απόφαση για απότομη διακοπή αυτών των ροών είχε καταστροφικές συνέπειες:
- Τιμές πανικού: Οι χονδρικές τιμές φυσικού αερίου εκτινάχθηκαν από €20/MWh το 2021 σε €180/MWh το 2022, με αποτέλεσμα η ΕΕ να αναγκαστεί να εφαρμόζει μέτρα έκτακτης ανάγκης όπως η στέγαση εσόδων παραγωγών (€180/MWh) και η μείωση ζήτησης ηλεκτρικού ρεύματος κατά 10%.
- Αποβιομηχάνιση σε εξέλιξη: Σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου MIWI, οι δυτικοί περιορισμοί κόστισαν στη Γερμανία μείωση του ΑΕΠ κατά 0,7% ετησίως, με τον κλάδο ενέργειας και κοινής ωφέλειας να υποφέρει το 50% του συνολικού αντίκτυπου. Εταιρείες όπως η Uniper (ζημία €5,7 δις), η Wintershall Dea (€2 δις) και η BASF (€6,5 δις) υπέστησαν σοβαρές ζημίες.
Η νέα ενεργειακή γεωγραφία
Παρά τις προσπάθειες διαφοροποίησης, τα στοιχεία του 2024 αποκαλύπτουν μια εικόνα μειωμένης αλλά όχι εξαλειμμένης εξάρτησης:
- Οι εισαγωγές ρωσικού αερίου μειώθηκαν από 45% το 2021 σε 18% το 2024, αλλά η Ρωσία παρέμεινε ο κύριος προμηθευτής πετρελαίου και πετροχημικών της ΕΕ με 21% μερίδιο, ακολουθούμενη από ΗΠΑ (11%) και Νορβηγία (10%) .
- Η ΕΕ έγινε ο μεγαλύτερος εισαγωγέας LNG παγκοσμίως με 20% μερίδιο, αλλά με κόστος: οι εισαγωγές από ΗΠΑ στην Ολλανδία εκτινάχθηκαν από 51,1 TWh το 2021 σε 172,4 TWh το 2023 .
Η ψευδαίσθηση του αποκλεισμού: Γιατί οι κυρώσεις απέτυχαν
Η ρωσική προσαρμογή
Σε αντίθεση με τις ευρωπαϊκές προσδοκίες, η ρωσική οικονομία παρουσίασε εκπληκτική ανθεκτικότητα:
- Εναλλακτικές αγορές: Η Ρωσία αναπροσανατόλισε τις εξαγωγές της προς την Κίνα, Ινδία και χώρες BRICS+, με το ρωσικό πετρέλαιο Urals να πωλείται με έκπτωση αλλά σε μεγάλους όγκους.
- Στρατηγική αυτάρκειας: Η εφαρμογή της “Στρατηγικής Φρουρίου Ρωσία” (Fortress Russia) επέτρεψε γρήγορη αναπροσαρμογή της οικονομίας για πολεμικές ανάγκες 2. Όπως σημειώνει η Αλεξάνδρα Προκοπένκο, πρώην σύμβουλος της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας, “οι οικονομολόγοι έχουν αποδειχθεί πιο ικανοί και αξιόπιστοι από τους στρατηγούς στο πεδίο της μάχης”.
Οι παραποιήσεις της πραγματικότητας
Ο Βλαντίσλαβ Βλασιούκ, σύμβουλος κυρώσεων της ουκρανικής κυβέρνησης, επισημαίνει πως “η Ρωσία είναι καλή στην εξαπάτηση” των οικονομικών δεικτών. Παραδείγματα περιλαμβάνουν:
- Τη χρήση “θεωρητικών τιμών” για τον υπολογισμό φορολογικών εσόδων από πετρέλαιο, που δεν αντιστοιχούν στις πραγματικές τιμές πώλησης .
- Την παύση δημοσίευσης κρίσιμων στατιστικών στοιχείων που δημοσιεύονταν πριν τον πόλεμο .
Το τρίλημμα του Πούτιν
Η Προκοπένκο περιγράφει το “τρίλημμα του Πούτιν” που αντιμετωπίζει η ρωσική ηγεσία:
- Συνέχιση χρηματοδότησης του πολέμου
- Διατήρηση του βιοτικού επιπέδου του πληθυσμού
- Διαφύλαξη μακροοικονομικής ισορροπίας
Παρά τις δυσκολίες, η Ρωσία διαχειρίζεται μέχρι στιγμής αυτές τις αντικρουόμενες απαιτήσεις, με πραγματικά μισθούς να αυξάνονται κατά 52% από το 2019 και το ΑΕP (PPP) να αυξάνεται κατά 6,3% την ίδια περίοδο.
Η γεωπολιτική εγκατάλειψη: Η ΕΕ στην Αμερικανική σκιά
Οι νέοι δασμοί και η οικονομική υποτέλεια
Σε μια ειρωνική τροπή, οι ΗΠΑ επιβλήθηκαν δασμοί έως 25% σε ευρωπαϊκά προϊόντα, με ιδιαίτερη έμφαση στον αυτοκινητοβιομηχανικό τομέα. Αυτή η κίνηση:
- Ενισχύει την αμερικανική βιομηχανία σε βάρος της ευρωπαϊκής
- Αποτελεί μέρος ευρύτερης τάσης αποσύνδεσης που ωφελεί κυρίως τις ΗΠΑ, οι οποίες:
- Ενεαπλασίασαν τις εξαγωγές όπλων προς τη Γερμανία μεταξύ 2014–2018 και 2019–2023
- Κατέλαβαν το 45% της αγοράς LNG της ΕΕ το 2024, από το 0% πριν τον πόλεμο.
Το ΝΑΤΟ χωρίς Αμερική: Η αδιέξοδη αυτονομία
Με την πιθανή επιστροφή του Τραμπ στις ΗΠΑ, η ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική αντιμετωπίζει ένα υπαρξιακό δίλημμα:
- Αύξηση αμυντικών δαπανών: Η ΕΕ έχει φτάσει τις ετήσιες αμυντικές δαπάνες στα €800 δισ., προσπαθώντας να δημιουργήσει έναν Ευρωπαϊκό Στρατό.
- Εσωτερικές Διαιρέσεις: Χώρες όπως η Ουγγαρία και η Σλοβακία αντιτίθενται σε περαιτέρω εμπλοκή στον πόλεμο, ενώ η Γαλλία, Γερμανία και Βρετανία προωθούν μια νέα “συμμαχία των προθύμων”
Η ηθική υποκρισία: Διπλά στάνταρ και γεωπολιτική πραγματικότητα
Η στρατηγική σιωπή για την Τουρκία
Η ΕΕ εφαρμόζει επιλεκτικά τα διεθνή δίκαιο, καταδικάζοντας τη Ρωσία για την Κριμαία αλλά αγνοώντας:
- Την τουρκική εισβολή στη βόρεια Συρία
- Τις απειλές κατά της Ελλάδας και Κύπρου
- Την καταστολή των Κούρδων και άλλων μειονοτήτων.
Οι ανθρωπιστικές κρίσεις που αγνοούνται
Ενώ η ΕΕ υποστηρίζει τον ουκρανικό αγώνα, η ίδια:
- Συνεργάζεται με τον Ταγίπ Ερντογάν, του οποίου η πολιτική έχει καταδικαστεί από το Human Rights Watch για συστηματικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων 10.
- Αποφεύγει να αντιμετωπίσει την τουρκική στρατιωτική παρουσία στην Κύπρο, σε αντίθεση με την αντίδραση κατά της ρωσικής παρουσίας στην Κριμαία.
Το μέλλον: Αναζητώντας μια δίκαιη έξοδο
Οι Ουκρανοί και η κούραση από τον πόλεμο
Έρευνα του Gallup στα τέλη του 2024 αποκάλυψε ότι:
- Το 52% των Ουκρανών τώρα ευνοεί διαπραγματεύσεις για τερματισμό του πολέμου
- Το 52% αυτών θα δεχόταν εδαφικές παραχωρήσεις ως μέρος συμφωνίας ειρήνης 10
Η οικονομική ανάκαμψη μέσω ειρήνης
Μια μελέτη του MIWI Institute υπολογίζει ότι η κανονικοποίηση των σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να:
- Αυξήσει το γερμανικό ΑΕΠ κατά 2,5%
- Παράγει ετήσια οικονομική ωφέλεια €105 δισ. (€2.500 ανά νοικοκυριό)
- Μειώσει το οικονομικό βάρος των ουκρανικών προσφύγων 10
Συμπέρασμα: Η ώρα για στρατηγική επανεκτίμηση
Η ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Η συνέχιση της τωρινής πορείας οδηγεί σε:
- Μακροπρόθεσμη οικονομική υποχώρηση
- Βιομηχανική αποδυνάμωση
- Γεωπολιτική εξάρτηση από τις ΗΠΑ
- Κοινωνική αστάθεια λόγω πληθωρισμού και ενεργειακής φτώχειας
Εναλλακτικές δρόμοι, όπως η προώθηση ειρηνευτικών πρωτοβουλιών και η επαναπροσέγγιση της ρωσικής ενέργειας σε ρεαλιστικό πλαίσιο, θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για μια πιο βιώσιμη ευρωπαϊκή στρατηγική στον 21ο αιώνα.
Βιβλιογραφικές Αναφορές
- European Commission Reports on Energy and Industry (2022–2024) 1311
- MIWI Institute — “From Sanctions to Prosperity” (February 2025) 10
- Der Spiegel Interviews with Alexandra Prokopenko and Vladyslav Vlasyuk (2024) 28
- Eurostat Energy Statistics (2024 Edition) 914
- Ninth Report on the State of the Energy Union (2024) 511

Ο Βασίλης Τακτικός είναι πολιτικός αναλυτής και συγγραφέας βιβλίων κοινωνικής οικονομίας. Είναι συντονιστής του Πανελλήνιου παρατηρητηρίου και δικτύου αλληλέγγυας οικονομίας και βασικός εισηγητής στα συνέδρια του χώρου. Τελευταία αρθρογραφεί στις ιστοσελίδες: i‑loveathens.gr, hellas2day.gr και timesnews.gr
Βρείτε μας και στη σελίδα μας στο facebook: Η Πολιτική σήμερα







Comments are closed.