Παραλογισμός του οικονομικού πολέμου Ευρώπης- Ρωσίας. Και η στάση της χώρας μας

του Βασί­λη Τακτικού

Όταν ξεκί­νη­σε ο πόλε­μος στην Ουκρα­νία  σύσ­σω­μη η ευρω­παϊ­κή ηγε­σία  πρό­τα­ξε τις οικο­νο­μι­κές κυρώ­σεις  και την ενερ­γεια­κή απε­ξάρ­τη­ση της Ευρώ­πης  από τη Ρωσία και  για να τη  λυγί­σει οικονομικά.

Μετά από ένα τετρά­μη­νο απο­λο­γι­σμό αυτού του οικο­νο­μι­κού πολέ­μου γίνε­ται φανε­ρό   ότι η  Ευρώ­πη πλήτ­τε­ται  περισ­σό­τε­ρο από την  επι­χεί­ρη­ση για   ενερ­γεια­κή απε­ξάρ­τη­ση  σε σχέ­ση  με τη  Ρωσία. Πλη­ρώ­νει τα επί­χει­ρα και   παρα­δί­δε­ται σε μία τρεις χει­ρό­τε­ρη εξάρ­τη­ση  από τις ΗΠΑ. Ο πολι­τι­κός παρα­λο­γι­σμός αυτού του εγχει­ρή­μα­τος είναι ότι , προ­κα­λώ­ντας  την   ενερ­γεια­κή κρί­ση αυξά­νει το κόστος παρα­γω­γής σε όλους τους τομείς της οικονομίας.

 

Από την άλλη πλευ­ρά το γελοί­ον του πράγ­μα­τος είναι ότι, η δυτι­κή συμ­μα­χία προ­βάλ­λο­ντας ως δια­χω­ρι­στι­κή γραμ­μή  την δημο­κρα­τία, τα ανθρώ­πι­να δικαιώ­μα­τα και το «διε­θνές δίκαιο» ένα­ντι στη δεσπο­τι­κή Ρωσία και στο ανα­θε­ω­ρη­τι­σμό του Πού­τιν, στο τέλος κατα­λή­γει  να στη­ρί­ζει τους εθνι­κι­στές ‑Ναζι­στές της Ουκρα­νί­ας όπως συνέ­βη και με την Αρα­βι­κή Άνοι­ξη. Και τότε όπως και τώρα έχει  οργα­νι­κό εταί­ρο την Τουρ­κία, τον μεγα­λύ­τε­ρο κατα­πα­τη­τή των ανθρώ­πι­νων δικαιω­μά­των και της δημο­κρα­τί­ας μέσα στη δυτι­κή συμ­μα­χία του ΝΑΤΟ.

 

Η τελευ­ταία Σύνο­δος του ΝΑΤΟ στη Μαδρί­τη απο­κά­λυ­ψε με το πιο πανη­γυ­ρι­κό τρό­πο τις αυτα­πά­τες της Ελλη­νι­κής  εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής, σε σχέ­ση με τη κατα­δί­κη του Τουρ­κι­κού ανα­θε­ω­ρη­τι­σμού.  Η Τουρ­κία προ­βάλ­λο­ντας την ισχύ της ως μέλος του ΝΑΤΟ και όχι το σεβα­σμό στο «Διε­θνές δίκαιο» (που προ­βάλ­λει η Ελλά­δα) κέρ­δι­σε πολύ περισ­σό­τε­ρα πολι­τι­κά και ηθι­κά ανταλ­λάγ­μα­τα δεί­χνο­ντας στην πρά­ξη ότι η δημο­κρα­τία και ανθρώ­πι­να δικαιώ­μα­τα είναι το πρό­σχη­μα στη δυτι­κή συμ­μα­χία.

 Αντι­θέ­τως τα οικο­νο­μι­κά συμ­φέ­ρο­ντα και το «δίκαιο του ισχυ­ρού» το από­λυ­το κρι­τή­ριο στη διπλω­μα­τία της δυτι­κής συμμαχίας..

 Ας δού­με ποια είναι η ουσία της σύγκρου­σης σε σχέ­ση με τα γεγο­νό­τα που εκτυ­λίσ­σο­νται σε όλα τα πεδία.

Η δυτι­κή συμ­μα­χία εκβιά­ζει με τις οικο­νο­μι­κές κυρώ­σεις την Ρωσία και εκβιά­ζε­ται με τη σει­ρά της από τον περιο­ρι­σμό των ροών ενέργειας.

Κατη­γο­ρεί τη Ρωσία ότι χρη­σι­μο­ποιεί την ενέρ­γεια ως όπλο, αλλά τι περί­με­νε όταν η Ευρώ­πη επέ­βα­λε κυρώ­σεις και επέ­κτα­ση του ΝΑΤΟ στη Φιλαν­δία και Σουηδία;

Με τον πόλε­μο στην Ουκρα­νία  το ΝΑΤΟ  βρή­κε έναν εσω­τε­ρι­κό εχθρό για να επε­κτα­θεί εκεί που  πριν ήταν «εγκε­φα­λι­κά νεκρό» όπως είχε πει ο Macron .

Οι συνέ­πειες είναι ότι η  επέ­κτα­ση του ΝΑΤΟ δημιουρ­γεί μία νέα  ξέφρε­νη αγο­ρά εξο­πλι­σμών  στην Ευρώ­πη επω­φε­λεία του στρα­τιω­τι­κο­βιο­μη­χα­νι­κού συμπλέγ­μα­τος των ΗΠΑ.

Προ­σφέ­ρει επί­σης  μία μεγά­λη ευκαι­ρία στην Αμε­ρι­κή να που­λά­ει το δικό της υγρο­ποι­η­μέ­νο φυσι­κό αέριο σε τρι­πλά­σια τιμή από το φυσι­κό αέριο της Ρωσίας.

Οι οικο­νο­μι­κές κυρώ­σεις που επι­βλή­θη­καν στη Ρωσία εξα­κο­ντί­ζο­ντας  τις τιμές πετρε­λαί­ου και φυσι­κού αέριο. έφε­ραν αυτο­κα­τα­στρο­φι­κές αντι­νο­μί­ες,  παρε­νέρ­γειες και αντί­θε­τα απο­τε­λέ­σμα­τα από αυτά που επι­διώ­κει  η  δυτι­κή   συμμαχία.

Η Ρωσία πλέ­ον με λιγό­τε­ρες πωλή­σεις  πετρε­λαί­ου στην Ευρώ­πη  κερ­δί­ζει περισ­σό­τε­ρα με τις αυξη­μέ­νες τιμές και χρη­μα­το­δο­τεί  άνε­τα τον πόλε­μο στην Ουκρανία.

Έτσι οικο­νο­μι­κές κυρώ­σεις και η ενερ­γεια­κή κρί­ση που προ­κύ­πτει πλήτ­τουν περισ­σό­τε­ρο την Ευρώ­πη και διχά­ζουν τα Ευρω­παϊ­κά κρά­τη σε σχέ­ση με την αντι­με­τώ­πι­ση των κυρώσεων.

Το ρού­βλι ενι­σχύ­ε­ται για πρώ­τη φορά σε τέτοιο επί­πε­δο και το δολά­ριο περιο­ρί­ζε­ται στις μεγά­λες εμπο­ρι­κές συναλ­λα­γές, ενώ έδα­φος κερ­δί­ζει και το γουάν.

Επι­τα­χύ­νο­νται οι δια­δι­κα­σί­ες οικο­νο­μι­κή Συμ­μα­χί­ας της Ευρα­σί­ας με άξο­να Κίνα- Ρωσία και Ινδία.

Μέσα στο κλή­μα  της οικο­νο­μι­κής καθί­ζη­σης στην Ευρώ­πη, της  ενερ­γεια­κής κρί­σης και της ακρί­βειας ο λαϊ­κι­σμός της Αρι­στε­ράς  και της Δεξιάς βρί­σκει έδα­φος και τρο­φο­δο­τεί­ται από την αγα­νά­κτη­ση της κοινωνίας.

Η ψευ­δαί­σθη­ση της ενό­τη­τας της Ευρώ­πης μέσω της επέ­κτα­σης του ΝΑΤΟ στη Φιλαν­δία και την Σου­η­δία δημιουρ­γεί κι  άλλες παρενέργειες.

Η Τουρ­κία βρί­σκει την ευκαι­ρία να εκβιά­σει τη διεύ­ρυν­ση του ΝΑΤΟ να επι­βάλ­λει  με μνη­μό­νιο την άρση του εμπάρ­γκο όπλων  από Ευρω­παϊ­κές χώρες που τις έχουν επι­βλη­θεί,  να κάνεις συνερ­γούς  στην κατα­πά­τη­ση των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των και της δημο­κρα­τί­ας την Τουρκία.

Έτσι  η Ευρώ­πη αυτο­κα­τα­στρέ­φε­ται όχι μόνο στο επί­πε­δο της οικο­νο­μί­ας με υψη­λά επί­πε­δα πλη­θω­ρι­σμού πού έχει να εμφα­νι­στεί 40 χρό­νια αλλά και ως κρά­τος δικαίου.

Το ερώ­τη­μα είναι τι είναι εκεί­νο που τυφλώ­νει τις ευρω­παϊ­κές διευ­θυ­ντι­κές  ελίτ και ηγε­σί­ες και οδη­γούν την Ευρώ­πη σε μία παρακ­μια­κή διαδικασία.

Η απά­ντη­ση είναι ότι δεν πρό­κει­ται απλά για μία γεω­πο­λι­τι­κή   σύγκρου­ση συμφερόντων.

Αντι­κει­με­νι­κά τα συμ­φέ­ρο­ντα της Ευρώ­πης δεν συγκρού­ο­νται με τα συμ­φέ­ρο­ντα της Ρωσίας.

Του­να­ντί­ον τα γεω­πο­λι­τι­κά και οικο­νο­μι­κά συμ­φέ­ρο­ντα της Ευρώ­πης και της Ρωσί­ας συμπί­πτουν, περισ­σό­τε­ρο και πιο ουσια­στι­κά από ότι συμπί­πτουν τα συμ­φέ­ρο­ντα Ευρώ­πης ‑Αμε­ρι­κής

Το ζήτη­μα είναι ιδε­ο­λο­γι­κό και έχει να κάνει ιδιαί­τε­ρα με τα συμ­φέ­ρο­ντα των διευ­θυ­ντι­κών ελίτ, όχι των κοι­νω­νιών των χωρών  πρό­κει­ται για μία ιδε­ο­λο­γι­κή σύγκρου­ση του νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρου υπο­δείγ­μα­τος και των ηγε­σιών, του κρα­τι­κού κεντρι­κού καπι­τα­λι­σμού που ανα­πτύσ­σε­ται στις χώρες της Ευρασίας,

Οι χώρες της Δύσης χωρίς τον ενι­σχυ­μέ­νο ρόλο του Κρά­τους δεν μπο­ρούν πλέ­ον να πλη­ρώ­σουν τα σπα­σμέ­να από τις οικο­νο­μι­κές «φού­σκες» και την οικο­νο­μία του τζό­γου χωρίς την επέ­κτα­ση της εκμε­τά­λευ­σης προς τις ανα­πτυσ­σό­με­νες χώρες.

Πέραν αυτού τα κρά­τη του νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρου παρα­δειγ­μα­τι­κού μοντέ­λου δεν μπο­ρούν να αντι­με­τω­πί­σουν τις ανα­πτυσ­σό­με­νες οικο­νο­μί­ες της Ευρα­σί­ας που στη­ρί­ζο­νται περισ­σό­τε­ρο στην πραγ­μα­τι­κή οικο­νο­μία, βασι­κών αγα­θών επι­σι­τι­στι­κών ανα­γκών και πρώ­των υλών.

Οι ρυθ­μοί ανά­πτυ­ξης που υπάρ­χουν συγκρι­τι­κά από τις δύο πλευ­ρές δεί­χνουν ότι τα κρά­τη αυτά είναι   υπερ­χρε­ω­μέ­να, όλα πάνω από 100% μέχρι 300% και 400% που είναι χρε­ω­μέ­νη και η χώρα μας.

Την ίδια στιγ­μή η Ρωσία και η Κίνα έχουν δημό­σιο χρέ­ος μόλις 20% Με πιο ισχυ­ρή ανθεκτικότητα.

Η ανθε­κτι­κό­τη­τα λοι­πόν τον οικο­νο­μιών για την οποία κόπτο­νται οι δυτι­κοί ανα­λυ­τές και  θεω­ρούν ως βασι­κό κρι­τή­ριο, βρί­σκε­ται στην απέ­να­ντι πλευ­ρά και μόνο μία στρα­τιω­τι­κή υπε­ρο­χή  μπο­ρεί να αλλά­ξει το ρου των εξελίξεων.

Η δυτι­κή συμ­μα­χία  θα βολευό­ταν με μία ηγε­σία — τύπου Γιέλ­τσιν– στη Ρωσία για να αρπά­ξει τους παρα­γω­γι­κούς πόρους και τις πρώ­τες ύλες της Ρωσί­ας, χωρίς αντί­στα­ση όπως έγι­νε την πρώ­τη δεκα­ε­τία μετά τη διά­λυ­ση της ΕΣΣΔ.   Και προ­φα­νώς ένας τέτοιος ηγέ­της ελεγ­χό­με­νος από τη Δύση είναι ο Ζελεν­σκι στην  Ουκρα­νία έχο­ντας σκο­πό να γίνει   προ­χω­ρη­μέ­νο φυλά­κιο της δύσης.

Δεν έχου­με να κάνου­με λοι­πόν με μία σύγκρου­ση  για τη δημο­κρα­τία και το “διε­θνές δίκαιο” και τον ανα­θε­ω­ρη­τι­σμό του Πού­τιν, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται οι περισ­σό­τε­ροι δυτι­κοί ανα­λυ­τές μέσα από έναν παράλ­λη­λο επι­κοι­νω­νια­κό πόλε­μο, που προ­σω­ρι­νά βέβαια κερ­δί­ζουν τις εντυ­πώ­σεις, αλλά  μακρο­πρό­θε­σμα χάνουν όπως δια­φαί­νε­ται  στο πεδίο των εδα­φών και της οικονομίας.

Σχε­τι­κά με άλλες παρε­νέρ­γειες , η  Δυτι­κή Συμ­μα­χία υπέ­κυ­ψε στον εκβια­σμό  με το βέτο του Ερντο­γάν εξευ­τε­λί­ζο­ντας τις δημο­κρα­τι­κές ευαι­σθη­σί­ες και αξί­ες της Ευρώπης.

 Αντι­κει­με­νι­κά σε σχέ­ση με την Ελλά­δα  κέρ­δι­σε σε διπλω­μα­τι­κό επί­πε­δο ο  ανα­θε­ω­ρη­τι­σμός του Ερντογάν.

Το ερώ­τη­μα λοι­πόν που τίθε­ται  είναι για­τί κόπτε­ται η συμ­μα­χία να μην περά­σει ο ανα­θε­ω­ρη­τι­σμός της Ρωσί­ας στην Ουκρα­νία και δεν ενδια­φέ­ρε­ται να μην περά­σει ο ανα­θε­ω­ρη­τι­σμός της Τουρκίας.

Η απά­ντη­ση είναι κυνική.

Η Ελλά­δα είναι δεδο­μέ­νη και του χεριού μας. Η Τουρ­κία πράγ­μα­τι μας   εκβιά­ζει, αλλά την έχου­με ανά­γκη γεω­πο­λι­τι­κά ένα­ντι της Ρωσί­ας και για αυτό κάνα­με τα αιτή­μα­τα της αποδεκτά.

Άρα αγα­πη­τοί σύμ­μα­χοι απο­δέ­χε­στε το “δίκιο του ισχυ­ρού” από οποια­δή­πο­τε κατεύ­θυν­ση και χρη­σι­μο­ποιεί­τε  το «διε­θνές δίκαιο» και τα δημο­κρα­τι­κά δικαιώ­μα­τα υπο­κρι­τι­κά μόνο όπου και όταν σας συμφέρει.

Μας λέτε ότι η συμ­μα­χία του ΝΑΤΟ δεν είναι για να λύνει τις δια­φο­ρές μετα­ξύ των μελών της αλλά για τους εξω­τε­ρι­κούς εχθρούς . Το περί­ερ­γο είναι ότι αυτό το επι­χεί­ρη­μα  με τον Stoltenberg προ­έ­βα­λε και ο κύριος Μητσο­τά­κης πρω­θυ­πουρ­γός της Ελλάδας.

Έτσι η Ελλά­δα υπέ­στη μία διπλω­μα­τι­κή απο­τυ­χία  τα απο­τε­λέ­σμα­τα της οποί­ας δεν θa αργή­σουν να φανούν.

Προ­έ­τα­ξε  τα συμ­φέ­ρο­ντα της Συμ­μα­χί­ας πάνω από τα εθνι­κά συμ­φέ­ρο­ντα δημιουρ­γώ­ντας εξω­τε­ρι­κούς  γεω­πο­πο­λι­τι­κούς εχθρούς.

Και το έκα­νε στέλ­νο­ντας όπλα στην Ουκρα­νία χωρίς να είναι υπο­χρε­ω­μέ­νη να στεί­λει. Μας το απέ­δει­ξε πάλι η Τουρ­κία που όχι μόνο δεν τιμω­ρή­θη­κε γι΄αυτό  από την Συμ­μα­χία του ΝΑΤΟ αλλά αντί­θε­τα στο τέλος επέ­βα­λε τους όρους της απει­λώ­ντας παράλ­λη­λα την Ελλά­δα χώρα του ΝΑΤΟ.