Αστικό πράσινο και ανισότητες: τι αποκαλύπτει ο κανόνας 3–30-300

Ρίξε μια ειλι­κρι­νή ματιά έξω από το μπαλ­κό­νι σου. Αν δυσκο­λεύ­ε­σαι να εντο­πί­σεις έστω λίγα δέντρα, δεν είναι απλώς θέμα αισθη­τι­κής — είναι ένδει­ξη μιας βαθύ­τε­ρης αστι­κής ανι­σό­τη­τας. Ο λεγό­με­νος κανό­νας 3–30-300 προ­τεί­νει ότι κάθε κάτοι­κος πόλης θα έπρε­πε να βλέ­πει του­λά­χι­στον τρία δέντρα από το σπί­τι του, να ζει σε γει­το­νιά με 30% δεν­δρο­κά­λυ­ψη και να έχει πρό­σβα­ση σε χώρο πρα­σί­νου σε από­στα­ση έως 300 μέτρων. Στην πρά­ξη όμως, η πρό­σβα­ση στο πρά­σι­νο δεν είναι ίδια για όλους. Περιο­χές με χαμη­λό­τε­ρα εισο­δή­μα­τα συχνά στε­ρού­νται βασι­κών στοι­χεί­ων φυσι­κού περι­βάλ­λο­ντος, με απο­τέ­λε­σμα να δημιουρ­γεί­ται ένα «πρά­σι­νο» ταξι­κό χάσμα που επη­ρε­ά­ζει την υγεία, την ποιό­τη­τα ζωής και την ψυχο­λο­γία των κατοίκων…

- Δια­φή­μι­ση -

περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρί­ες εδώ

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -