Φώτης Κόντογλου: 57 χρόνια, χωρίς τον σπουδαίο λογοτέχνη, ζωγράφο και αγιογράφο

Ο Φώτης Κόντο­γλου (Αϊβα­λί, Οθω­μα­νι­κή Αυτο­κρα­το­ρία, 8 Νοεμ­βρί­ου 1895 – Αθή­να, 13 Ιου­λί­ου 1965), γεν­νη­μέ­νος με το επώ­νυ­μο Απο­στο­λέ­λης, ήταν Έλλη­νας Μικρα­σιά­της λογο­τέ­χνης και ζωγρά­φος. Ανα­ζή­τη­σε την «ελλη­νι­κό­τη­τα», δηλα­δή μία αυθε­ντι­κή έκφρα­ση, επι­στρέ­φο­ντας στην ελλη­νι­κή παρά­δο­ση, τόσο στο λογο­τε­χνι­κό όσο και στο ζωγρα­φι­κό του έργο. Είχε ακό­μη σημα­ντι­κό­τα­τη συμ­βο­λή στον χώρο της βυζα­ντι­νής εικο­νο­γρα­φί­ας. Σήμε­ρα θεω­ρεί­ται ως ένας από τους κυριό­τε­ρους εκπρο­σώ­πους της «Γενιάς του ’30». Μαθη­τές του ήταν ο Γιάν­νης Τσα­ρού­χης, ο Νίκος Εγγο­νό­που­λος, κ.ά.

Ο Φώτης Κόντο­γλου, γιος του Νικό­λα­ου Απο­στο­λέλ­λη και της Δέσπως Κόντο­γλου, γεν­νή­θη­κε στο Αϊβα­λί στις 8 Νοεμ­βρί­ου του 1895. Είχε τρία ακό­μη αδέλ­φια: τον Γιάν­νη, τον Αντώ­νη και την Τασί­τσα. Ένα χρό­νο μετά έχα­σε τον πατέ­ρα του — ναυ­τι­κός στο επάγ­γελ­μα — και την κηδε­μο­νία των τεσ­σά­ρων παι­διών ανέ­λα­βε ο θεί­ος του, Στέ­φα­νος Κόντο­γλου, ηγού­με­νος της μονής της Αγί­ας Παρα­σκευ­ής, στον οποίο οφεί­λε­ται και η χρή­ση του επω­νύ­μου της οικο­γέ­νειας της μητέ­ρας του. Τα παι­δι­κά και νεα­νι­κά του χρό­νια τα έζη­σε στο Αϊβα­λί. Εκεί τελεί­ω­σε το Σχο­λαρ­χείο και το Γυμνά­σιο το 1912· στο Γυμνά­σιο ήταν συμ­μα­θη­τής με τον λογο­τέ­χνη και ζωγρά­φο Στρα­τή Δού­κα και ήταν μέλος μιας ομά­δας μαθη­τών που εξέ­δι­δε το περιο­δι­κό Μέλισ­σα, από το 1911, το οποίο ο Κόντο­γλου δια­κο­σμού­σε με ζωγραφιές.

Μετά την απο­φοί­τη­σή του γρά­φτη­κε στη Σχο­λή Καλών Τεχνών στην Αθή­να το 1913, στην Γ’ τάξη. Το 1913–1914 έμε­νε με τον Στρα­τή Δού­κα στη Νεά­πο­λη και στην Κυψέ­λη και μετά με τον Παπα­λου­κά στην Κολο­κυν­θού. Λόγω οικο­νο­μι­κών δυσκο­λιών εργα­ζό­ταν ως ρετου­σέρ στο φωτο­γρα­φείο Μπού­κα και Καλια­μπέ­κου. Το 1914 εγκα­τέ­λει­ψε τη σχο­λή του και πήγε στο Παρί­σι, όπου μελέ­τη­σε το έργο δια­φό­ρων σχο­λών ζωγρα­φι­κής. Παράλ­λη­λα συνερ­γα­ζό­ταν με το περιο­δι­κό Illustration και το 1916 κέρ­δι­σε το πρώ­το βρα­βείο εικο­νο­γρά­φη­σης βιβλί­ου σε δια­γω­νι­σμό του περιο­δι­κού, για αυτήν της Πεί­νας του Κνουτ Χάμ­σουν. Εργά­στη­κε ως τορ­να­δό­ρος και ανθρα­κω­ρύ­χος. Το 1917 έκα­νε ταξί­δια στην Ισπα­νία και την Πορ­το­γα­λία και το 1918 επέ­στρε­ψε στην Γαλλία.…

- Δια­φή­μι­ση -

περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρί­ες εδώ

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -