Το Σπήλαιο του Δράκου της Καστοριάς βρίσκεται στο νότιο άκρο της χερσονήσου της στο 3ο χιλιόμετρο του παραλίμνιου δρόμου που οδηγεί από την πόλη στην Ιερά Μονή Μαυριώτισσας.
Το σπήλαιο του Δράκου ήταν άγνωστο μέχρι και πριν λίγες δεκαετίες. Πιθανολογείται ότι, μέχρι κάποια εποχή η είσοδος του δεν ήταν ορατή λόγω των προσχώσεων και της δύσβατης τοποθεσίας του, προσπελάσιμης παλαιότερα μόνο από την λίμνη. Όταν τη δεκαετία του 1940 διανοίχτηκε ο παραλίμνιος δρόμος της πόλης, Καστοριανοί ερασιτέχνες εξερευνητές ανακαλύπτουν πρώτοι το άνοιγμα της εισόδου στο σπήλαιο. Η χαρτογράφηση του σπηλαίου έγινε το 1968.
Αποτελεί ένα από τα θεαματικότερα σπήλαια της Ελλάδας και οφείλει μάλιστα την ονομασία του σε θρύλο.
Πριν από πολλούς αιώνες είχε γίνει γνωστός ο μύθος του δράκου από τον οποίο πήρε το όνομά του το σπήλαιο. Μετά την ίδρυση της Καστοριάς ο βασιλιάς Κάστωρ είχε φιλοξενούμενο τον αδερφό του Πολυδεύκη. Θέλοντας λοιπόν να τον ξεναγήσει του έδειξε την τεράστια σπηλιά που είχε ως φύλακα έναν δράκο που φυσούσε και έβγαζε από το στόμα του φλόγες και δηλητηριώδης ατμούς. Ο δράκος προστάτευε το χρυσωρυχείο που υπήρχε μέσα στην σπηλιά. Τότε ο βασιλιάς υποσχέθηκε πολλά δώρα σε αυτόν που θα σκότωνε τον δράκο. Έτσι εμφανίστηκε ένας νεαρός άντρας που πάλεψε μαζί του κατάφερε να τον σκοτώσει. Ο δράκος χτυπήθηκε και έπλεε νεκρός πάνω στα νερά της λίμνης. Το γεγονός αυτό χαροποίησε όλους τους κατοίκους της πόλης οι οποίοι έσπευσαν με αναμμένους δαυλούς να μπουν μέσα στην σπηλιά για να δουν τι υπήρχε.
Σε ένα μέρος που στένευε η σήραγγα οι δαυλοί έσβησαν και έπεσε πυκνό σκοτάδι στην σπηλιά, τότε ακούστηκε μια φωνή να λέει ότι εκείνοι που θα έπαιρναν μια χούφτα από τη λάσπη που πατούσαν θα το μετανιώσουν αλλά και εκείνοι που δεν θα έπαιρναν θα το μετάνιωναν επίσης. Έτσι, οι πιο θαρραλέοι πήραν και βγαίνοντας έξω από την σπηλιά είδαν τη λάσπη να γίνεται υγρή χρυσόσκονη…
περισσότερες πληροφορίες εδώ
Βρείτε μας και στη σελίδα μας στο Facebook:





