Υπάρχουν εικόνες που δεν φωνάζουν κι όμως ουρλιάζουν μέσα στη συλλογική συνείδηση. Στην Καισαριανή, ο τόπος εκτέλεσης των 200 αγωνιστών την 1η Μαΐου 1944, η Ιστορία δεν είναι αφηρημένη έννοια· είναι χώμα ποτισμένο με αίμα, είναι τοίχοι που κράτησαν σιωπηλές μαρτυρίες. Οι φωτογραφίες και τα ντοκουμέντα που έρχονται στο φως δεν αναζητούν συγκίνηση. Απαιτούν μνήμη. Σε μια εποχή που η λήθη καραδοκεί, η ανάδειξη αυτών των τεκμηρίων λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η δημοκρατία και η ελευθερία δεν ήταν ποτέ αυτονόητες…
περισσότερες πληροφορίες εδώ





