Η λύρα και το βιολί, το λαούτο και το μαντολίνο εξέφρασαν τους πόνους, τα μεράκια, τους έρωτες, τους καημούς, τις αγωνίες, τους πόθους και τις ελπίδες των Κρητικών ισότιμα και επάξια στη μακρά και ταραγμένη διαδρομή της πολύπαθης μεγαλονήσου κατά τη διάρκεια των τελευταίων αιώνων. Σε όλα αυτά τα μουσικά όργανα αξίζει ο ίδιος μεγάλος σεβασμός –όπως και στα κρητικά πνευστά, ασκομαντούρα, μπαντούρα και σφυροχάμπιολο, στο υπέροχο μπουλγαρί και στο λασηθιώτικο νταουλάκι– ο σεβασμός που αξίζει στους αμέτρητους μερακλήδες που τα κράτησαν στα ροζιασμένα από τη σκαλίδα και την αρμεγιά χέρια τους, τα προσκύνησαν με τα χλομά τους χείλη και φωτίστηκαν, ή μελαγχόλησαν, με τον ήχο τους τα αυλακωμένα από τις αφάνταστες κακουχίες (σαν τις βυζαντινές τοιχογραφίες των διάσπαρτων στα κρητικά χωράφια ξωμανάστηρων) ευλογημένα πρόσωπά τους.…
περισσότερες πληροφορίες εδώ






Comments are closed.