ΛΕΣΒΟΣ: Μαρία Αναγνωστοπούλου (1923–2023)

Η κηδεία της θα γίνει σήμε­ρα Πέμ­πτη, 2 Φεβρουα­ρί­ου στις 15.30 στον ιερό ναό της Αγί­ας Τριά­δας, στον Συνοι­κι­σμό.

Συμπλη­ρώ­νο­ντας σχε­δόν ένα αιώ­να ζωής (1923–2023), η Μαρία Ανα­γνω­στο­πού­λου, λαο­γρά­φος, ερευ­νή­τρια και συγ­γρα­φέ­ας άφη­σε ένα σπου­δαίο ερευ­νη­τι­κό και συγ­γρα­φι­κό έργο που επι­κε­ντρώ­νε­ται ιδιαί­τε­ρα στη θέση της γυναί­κας της Λέσβου στην οικο­γέ­νεια και την κοι­νω­νία των χρό­νων της Οθω­μα­νι­κής κατο­χής του νησιού.

Η Μαρία Ανα­γνω­στο­πού­λου γεν­νή­θη­κε στην Κων­στα­ντι­νού­πο­λη από Μικρα­σιά­τες γονείς, μεγά­λω­σε και έζη­σε στη Μυτι­λή­νη και στην Αθή­να. Ως καθη­γή­τρια της αγγλι­κής εργά­στη­κε στην ιδιω­τι­κή εκπαί­δευ­ση για 20 χρό­νια και διέ­κο­ψε για να ασχο­λη­θεί απο­κλει­στι­κά με τη λεσβια­κή λαο­γρα­φία. Εργα­σί­ες της δημο­σιεύ­τη­καν σε περιο­δι­κές εκδό­σεις της Μυτι­λή­νης και της Αθή­νας. Πολ­λές κυκλο­φό­ρη­σαν ως ανάτυπα.

Τα βιβλία της “Τα υφα­ντά της Λέσβου”, 1990, “Η Λεσβια­κή γυναι­κεία φορε­σιά 18ος-19ος αι.”, 1996, “Η γυναί­κα της Λέσβου στα χρό­νια της Οθω­μα­νο­κρα­τί­ας – ιστο­ρι­κά και λαο­γρα­φι­κά ανά­λε­κτα”, 1998, εκδό­θη­καν από το Δήμο Μυτι­λή­νης. “Η κεντη­τι­κή στη Λέσβο 18ος-20ος αι.” απο­τε­λεί έκδο­ση του Υπουρ­γεί­ου Αιγαίου.

Επί­σης δικά της βιβλία είναι

“Η παρα­δο­σια­κή γυναι­κεία φορε­σιά του Πλω­μα­ρί­ου”, [Μυτι­λή­νη] 1986 (Ανά­τυ­πο).

“Ο Κνας στη Λέσβο”, Θ. Πλα­τσής, Αθή­να 1991.

“Η προ­σφυ­γο­γει­το­νιά μου. Δικα­στή­ρια – Γενί Τζα­μί”, Ν. Χρι­στό­που­λος, Μυτι­λή­νη 1995 (Ανά­τυ­πο)

“Απά­νω Σκά­λα η Μυτι­λη­νιά. Η γει­το­νιά του ονεί­ρου” 2006

“Μπο­ρώ ακό­μη και ονει­ρεύ­ο­μαι” 2009

“Όψεις Θεά­τρου στη Λέσβο: Λαϊ­κά Δρώ­με­να και Θεα­τρι­κές Παρα­στά­σεις στην Αγία Παρα­σκευή (1864–2010)” 2010 έκδο­ση του τότε Δήμου Αγί­ας Παρα­σκευ­ής Λέσβου

“Λεσβια­κοί Ιδιω­μα­τι­σμοί. Χαρα­κτη­ρι­σμοί – ξομπλιά­σμα­τα ανδρών και γυναι­κών” 2013

Τον περα­σμέ­νο Ιού­λιο πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε τιμη­τι­κή εκδή­λω­ση για την πνευ­μα­τι­κή της δημιουρ­γία στο πλαί­σιο της 2ης έκθε­σης βιβλί­ου του Δήμου Μυτι­λή­νης με την παρου­σία του βιβλί­ου της «Μπο­ρώ ακό­μη και ονειρεύομαι».

Σε αυτό το βιβλίο περι­γρά­φε­ται η ιστο­ρία της Αντι­γό­νης μιας Μικρα­σιά­τισ­σας μέσα στις μυριά­δες των ανθρώ­πων της γενιάς των αρχών του 20ου αιώ­να, και της κατο­πι­νής, που πλή­ρω­σαν το κόστος μιας παρά­λο­γης περι­πέ­τειας της Ιστο­ρί­ας μας. Είναι η ιστο­ρία μιας γυναί­κας, μιας μάνας, της οποί­ας η ζωή περι­πλέ­χτη­κε, ζυμώ­θη­κε, ξοδεύ­τη­κε μέσα στη δίνη των γεγο­νό­των που πλή­γω­σαν τον Ελλη­νι­σμό. Η ίδια ωστό­σο λέγει: «Έμα­θα ν’ αγα­πώ τη ζωή, ν’ απο­λαμ­βά­νω τις καλές στιγ­μές, να δέχο­μαι τις θολές, τις μαύ­ρες, όλα κομ­μά­τια από σένα, δεν αρνιέ­μαι τίπο­τα. Εκτι­μού­σα κάθε εύνοια της τύχης, ήταν αντί­βα­ρο σαν έρχο­νταν οι ανα­πο­διές. Έτσι κατά­φερ­να να συμ­φι­λιώ­νο­μαι με τις επώ­δυ­νες συγκρού­σεις, έτσι δεν έχα­σα το κου­ρά­γιο να ονει­ρεύ­ο­μαι και να ελπίζω».

Αυτή η Αντι­γό­νη, ήταν η Μαρία Αναγνωστοπούλου…

Καλό της ταξίδι….