Ζαχαρίας Παπαντωνίου: Ο «πρίγκιπας του νεοελληνικού λόγου»

Ο Ζαχα­ρί­ας Παπα­ντω­νί­ου (Καρ­πε­νή­σι, 2 Φεβρουα­ρί­ου 1877 – Αθή­να, 1 Φεβρουα­ρί­ου 1940)  ήταν Έλλη­νας λογο­τέ­χνης, ποι­η­τής, πολι­τι­κός, διη­γη­μα­το­γρά­φος, δημο­σιο­γρά­φος, κρι­τι­κός τέχνης και ακα­δη­μαϊ­κός, υπο­στη­ρι­κτής της δημο­τι­κής γλώσ­σας στο γλωσ­σι­κό ζήτημα.

Από το 1908 μέχρι το 1910 βρι­σκό­ταν στο Παρί­σι, απ’ όπου αρθρο­γρα­φού­σε για την εφη­με­ρί­δα Εμπρός. Μετα­ξύ 1912 και 1916 είχε ανα­λά­βει νομάρ­χης Ζακύν­θου, Κυκλά­δων, Μεσ­ση­νί­ας και Λακω­νί­ας. Το 1918 ανέ­λα­βε τη θέση του Διευ­θυ­ντή της Εθνι­κής Πινακοθήκης…

περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρί­ες εδώ

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -