Όταν ανοίγουν οι πύλες του Δωδεκαημέρου οι Καλικάντζαροι επιστρέφουν

Κάθε χρό­νο, στο μεταίχ­μιο ανά­με­σα στο φως και στο σκο­τά­δι του χει­μώ­να, η ελλη­νι­κή λαϊ­κή παρά­δο­ση ζωντα­νεύ­ει ξανά τις πιο παρά­ξε­νες και σκα­ντα­λιά­ρι­κες φιγού­ρες της. Οι Καλι­κάν­τζα­ροι, πλά­σμα­τα της νύχτας και του χάους, αφή­νουν για λίγο τον κάτω κόσμο και τρι­γυρ­νούν ανά­με­σα στους ανθρώ­πους. Δεν είναι απλώς φόβος· είναι μνή­μη, συμ­βο­λι­σμός και μια υπεν­θύ­μι­ση ότι οι παλιές ιστο­ρί­ες μιλούν ακό­μα μέσα μας…

περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρί­ες εδώ

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -