Συγκλονιστικές ιστορίες των πρώτων Ελλήνων της Αμερικής

Το μεγα­λύ­τε­ρο ενδια­φέ­ρον το παρου­σιά­ζει το άγνω­στο πογκρόμ της ρατσι­στι­κής και τρο­μο­κρα­τι­κής οργά­νω­σης Ku-Klux-Klan (Κου-Κλουξ-Κλαν, στο εξής ΚΚΚ) ενα­ντί­ον των Ελλή­νων στην Ομά­χα της Νεμπρά­σκα, συγκε­κρι­μέ­να στη South Omaha το 1909 μετά τη δολο­φο­νία ενός αστυ­νο­μι­κού από Έλλη­να μετανάστη.

ΑΠΟ ΤΗ ΝΗΣΟ EΛΙΣ ΣΤΗ «ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ»

Ο εξο­νυ­χι­στι­κός έλεγ­χος στον οποίο υπο­βάλ­λο­νταν οι Έλλη­νες μετα­νά­στες στη νήσο Έλις στο λιμά­νι της Νέας Υόρ­κης ήταν μια μονα­δι­κή δοκι­μα­σία. Εκεί, μετά από εξο­νυ­χι­στι­κούς ελέγ­χους οι περισ­σό­τε­ροι έπαιρ­ναν το «ΟΚ» από τις αμε­ρι­κα­νι­κές αρχές, υπήρ­χαν όμως ορι­σμέ­νοι που για διά­φο­ρους λόγους δεν τους επι­τρε­πό­ταν η παρα­μο­νή στις Η.Π.Α. και υπο­χρε­ώ­νο­νταν να επι­στρέ­ψουν στην Ελλά­δα. Ποια ήταν όμως η συνέ­χεια για όσους παρέ­με­ναν στις Η.Π.Α.;

Τα πρώ­τα χρό­νια των ομο­γε­νών στην άλλη όχθη του Ατλα­ντι­κού ήταν ιδιαί­τε­ρα δύσκο­λα. Ωστό­σο κατά­φε­ραν να ορθο­πο­δή­σουν ‚εργα­ζό­με­νοι σκλη­ρά κάτω από απάν­θρω­πες συν­θή­κες. Δει­λά δει­λά ορι­σμέ­νοι άρχι­σαν να ανοί­γουν κάποια κατα­στή­μα­τα βελ­τιώ­νο­ντας αισθη­τά το βιο­τι­κό τους επί­πε­δο. Τα χρή­μα­τα που κέρ­δι­ζαν οι Έλλη­νες στις Η.Π.Α. επέ­στρε­φαν σε μεγά­λο ποσο­στό στις οικο­γέ­νειές τους ως εμβά­σμα­τα («τσέ­κια»). Εκτός από όλα τα άλλα, οι ομο­γε­νείς είχαν να αντι­με­τω­πί­σουν και την εχθρι­κή, πολύ συχνά, στά­ση των Αμε­ρι­κα­νών, οι οποί­οι βέβαια ήταν και αυτοί μετα­νά­στες, καθώς είχαν βρε­θεί στις Η.Π.Α. μόνο μερι­κές δεκα­ε­τί­ες νωρί­τε­ρα από τους Έλλη­νες. Απο­κο­ρύ­φω­μα της ρατσι­στι­κής συμπε­ρι­φο­ράς των Αμε­ρι­κα­νών απέ­να­ντι στους Έλλη­νες, ήταν το πογκρόμ που εξα­πέ­λυ­σε ενα­ντί­ον τους η ΚΚΚ το 1909 στην Ομά­χα της Νεμπρά­σκα. Ας δού­με ανα­λυ­τι­κό­τε­ρα όλα αυτά τα ιδιαί­τε­ρα ενδια­φέ­ρο­ντα, πιστεύ­ου­με, στοι­χεία και γεγονότα.

Κάπου 458 Έλλη­νες απορ­ρί­φθη­καν από τις αμε­ρι­κα­νι­κές Αρχές για­τί έπα­σχαν από μετα­δο­τι­κές ή άλλες ασθέ­νειες. Επί­σης, οι Αμε­ρι­κα­νοί ήθε­λαν με κάθε τρό­πο να προ­λά­βουν την εκμε­τάλ­λευ­ση της ανθρώ­πι­νης εργα­σί­ας από ασυ­νεί­δη­τους εργο­δό­τες. Στις αρχές του 20ου αιώ­να πολ­λοί εργο­δό­τες συμ­βάλ­λο­νταν με εργά­τες σε διά­φο­ρες χώρες της Ευρώ­πης και τα συμ­βό­λαια που υπέ­γρα­φαν αυτοί, τους έκα­ναν υπο­χεί­ρια των εργο­δο­τών. Οι αρμό­διες μετα­να­στευ­τι­κές Αρχές κάθε φορά που έβρι­σκαν ότι οι μετα­νά­στες θα γίνο­νταν αντι­κεί­με­να αισχρής εκμε­τάλ­λευ­σης ‚απέρ­ρι­πταν τα υπο­ψή­φια θύμα­τα των ασυ­νεί­δη­των εργο­δο­τών. Έτσι το 1903 απορ­ρί­φθη­καν 111 Έλλη­νες που είχαν υπο­γρά­ψει συμ­βό­λαια στην Ελλάδα…

περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρί­ες εδώ

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -