Γεντί Κουλέ: Το φρούριο της Θεσσαλονίκης που έγινε απάνθρωπη φυλακή

Γύρω στο 1890 το μνη­μείο χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε ως ανδρι­κές, γυναι­κεί­ες και στρα­τιω­τι­κές φυλακές.

Κατά τη δεκα­ε­τία του 1890, το φρού­ριο μετα­τρά­πη­κε σε φυλα­κή. Η ακρι­βής ημε­ρο­μη­νία δεν είναι γνω­στή με βεβαιό­τη­τα, αλλά η φυλα­κή ανα­φέ­ρε­ται σε ένα χάρ­τη του 1899 της πόλης, παρέ­χο­ντας έτσι ένα terminus ante quem για την αλλα­γή. Γι’ αυτή τη μετα­τρο­πή συνε­πά­γε­ται η απο­μά­κρυν­ση όλων των προη­γού­με­νων κτι­ρί­ων στο εσω­τε­ρι­κό του κάστρου, από τα οποία κανέ­να ίχνος δεν επι­ζεί σήμε­ρα. Οι αλλα­γές στις οχυ­ρώ­σεις δεν ήταν σημα­ντι­κές, αν και ο πρω­ταρ­χι­κός τους ρόλος αντι­στρά­φη­κε: από την προ­στα­σία των κατοί­κων από την εξω­τε­ρι­κή απει­λή, τώρα εξυ­πη­ρε­τού­σαν την απο­μό­νω­ση των κρα­του­μέ­νων από τον έξω κόσμο. Η εσω­τε­ρι­κή αυλή ήταν χωρι­σμέ­νη με φρά­χτες σε πέντε ξεχω­ρι­στές μονά­δες. Στα εξω­τε­ρι­κά κτί­ρια, στη νότια πλευ­ρά του κάστρου, στε­γα­ζό­ταν η διοί­κη­ση, η φυλα­κή των γυναι­κών, και προς τα δυτι­κά, τα κελιά απομόνωσης.

Οι φυλα­κές του Επτα­πυρ­γί­ου είχαν απο­κτή­σει κακή φήμη κατά τη διάρ­κεια της δικτα­το­ρί­ας του Μετα­ξά, της Κατο­χής, και σε όλη την μετα­πο­λε­μι­κή περί­ο­δο, ιδί­ως στον Ελλη­νι­κό Εμφύ­λιο Πόλε­μο και την χού­ντα των συνταγματαρχών.…

- Δια­φή­μι­ση -

περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρί­ες εδώ

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -