Σινεμά υπό επιτήρηση: Τα χρόνια που η λογοκρισία «σκηνοθετούσε» τη σιωπή

Στην περί­ο­δο της δικτα­το­ρί­ας, ο ελλη­νι­κός κινη­μα­το­γρά­φος έζη­σε μια από τις πιο σκο­τει­νές αλλά και πιο δημιουρ­γι­κές επο­χές του. Με τις ατά­κες να περ­νούν από κόσκι­νο και ολό­κλη­ρες σκη­νές να «εξα­φα­νί­ζο­νται» από τη λογο­κρι­σία, οι ηθο­ποιοί και οι σκη­νο­θέ­τες έμα­θαν να μιλούν αλλιώς: με παύ­σεις, βλέμ­μα­τα και υπό­γεια νοή­μα­τα. Πίσω από τις ται­νί­ες που αγα­πή­θη­καν κρύ­βο­νται ιστο­ρί­ες αντί­στα­σης, φόβου και ευρη­μα­τι­κό­τη­τας που μόνο όσοι τα έζη­σαν από κοντά μπο­ρούν πραγ­μα­τι­κά να αφηγηθούν…

περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρί­ες εδώ

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -