Τσάνταλης: Ο οινοποιός που έβαλε το κρασί στο ελληνικό τραπέζι

Σαν νερό κυλούν οι δεκα­ε­τί­ες, οι αιώ­νες… και σαν παρα­μύ­θι μοιά­ζουν οι κάθε ιστο­ρί­ες. Να, όπως αυτή που ξεκι­νά-από κάπου πρέ­πει να αρχι­νή­σει το παρα­μύ­θι- από τον Γιώρ­γο Τσά­ντα­λη, έναν ψημέ­νο από τη γη αμπε­λουρ­γό που ασχο­λού­νταν με την παρα­γω­γή των χυμών από τα στα­φύ­λια από τα 1890. Τα χρό­νια περ­νού­σαν και η φαμί­λια του κυρ Γιώρ­γη μεγα­λώ­νει και το 1913 γεν­νιέ­ται ο διά­δο­χος, ο Ευάγ­γε­λος, ο άνθρω­πος που έμελ­λε να συν­δυά­σει το όνο­μά του με την από­στα­ξη και την οινι­κή παρά­δο­ση του τόπου.

«Η μονα­δι­κή δου­λειά που γνώ­ρι­σα από παι­δί ήταν το κρα­σί, το τσί­που­ρο και το ούζο. Και όταν αγα­πάς πολύ μια δου­λειά κατα­λή­γεις να γίνεις σκλά­βος της. Ας είναι όμως, αν ο Θεός μου χάρι­ζε κι άλλα χρό­νια, πάλι αμπέ­λια θα φύτευα», θα έλε­γε ο ίδιος δεκα­ε­τί­ες μετά, στην τελευ­ταία του συνέ­ντευ­ξη στο περιο­δι­κό Γεύ­ση το 1996.…

περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρί­ες εδώ

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -