Σε κίνδυνο τα άλογα του Αίνου μετά τις πυρκαγιές – Άμεση ανάγκη για τροφή και νερό

Μπά­μπης Στέρτσος

Οι πρό­σφα­τες πυρ­κα­γιές στην περιο­χή Ελειού–Πρόννων της Κεφα­λο­νιάς δεν άφη­σαν πίσω τους μόνο καμέ­νες εκτά­σεις. Δημιούρ­γη­σαν ένα ακό­μη σοβα­ρό πρό­βλη­μα, το οποίο όσο περ­νούν οι ημέ­ρες γίνε­ται περισ­σό­τε­ρο πιε­στι­κό: την εξεύ­ρε­ση τρο­φής και νερού για τα άλο­γα του Αίνου.

Με σημα­ντι­κό μέρος των δια­θέ­σι­μων εκτά­σε­ων βοσκής να έχει περιο­ρι­στεί εξαι­τί­ας της φωτιάς, τα ζώα ανα­γκά­ζο­νται να ανα­ζη­τούν τρο­φή σε άλλες περιο­χές. Έτσι, εμφα­νί­ζο­νται συχνό­τε­ρα σε μπο­στά­νια, αμπέ­λια, κήπους και καλ­λιερ­γού­με­νες εκτάσεις.

Η κατά­στα­ση αυτή είναι εύκο­λο να προ­κα­λέ­σει προ­βλή­μα­τα και εντά­σεις με κατοί­κους και παρα­γω­γούς, οι οποί­οι βλέ­πουν τις καλ­λιέρ­γειές τους να κιν­δυ­νεύ­ουν. Και ακρι­βώς εδώ βρί­σκε­ται ένας ακό­μη λόγος για τον οποίο απαι­τεί­ται άμε­ση παρέμ­βα­ση: δεν πρέ­πει να επι­τρέ­ψου­με να επα­να­λη­φθούν περι­στα­τι­κά βίας ή ακό­μη και πυρο­βο­λι­σμών ενα­ντί­ον των αλόγων.

Μπρο­στά σε αυτή την κατά­στα­ση, το σωμα­τείο «Αδέ­σπο­τα Εν Δρά­σει» έχει ανα­λά­βει μια συγκε­κρι­μέ­νη πρω­το­βου­λία. Προ­σφέ­ρε­ται να δια­θέ­σει 100 μπά­λες σανού, ώστε να καλυ­φθούν άμε­σα μέρος των ανα­γκών δια­τρο­φής των ζώων.

Παράλ­λη­λα, το σωμα­τείο δηλώ­νει έτοι­μο να προ­χω­ρή­σει με δικά του έξο­δα και στην αγο­ρά δεξα­με­νών νερού, προ­κει­μέ­νου τα άλο­γα να μπο­ρούν να βρί­σκουν νερό σε κατάλ­λη­λα και ασφα­λή σημεία.

Το σημα­ντι­κό είναι ότι η συγκε­κρι­μέ­νη πρό­τα­ση δεν έμει­νε σε επί­πε­δο προθέσεων.

Στις 7 Αυγού­στου 2026, το «Αδέ­σπο­τα Εν Δρά­σει» απευ­θύν­θη­κε εγγρά­φως στον Δήμο Αργο­στο­λί­ου και στην Περι­φέ­ρεια Ιονί­ων Νήσων, ζητώ­ντας τη συνερ­γα­σία των αρμό­διων αρχών. Συγκε­κρι­μέ­να, ζητή­θη­κε να οργα­νω­θεί η μετα­φο­ρά και η τοπο­θέ­τη­ση του σανού και να υπο­δει­χθούν τα κατάλ­λη­λα σημεία στα οποία θα μπο­ρού­σαν να τοπο­θε­τη­θούν οι δεξα­με­νές νερού.

Από τον Δήμο Αργο­στο­λί­ου το σχε­τι­κό αίτη­μα έλα­βε αριθ­μό πρω­το­κόλ­λου 13806/7–8‑2026.

Αντί­θε­τα, σύμ­φω­να με το σωμα­τείο, από την Περι­φέ­ρεια Ιονί­ων Νήσων, μέχρι σήμε­ρα, δεν έχει δοθεί αριθ­μός πρω­το­κόλ­λου ούτε έχει υπάρ­ξει ουσια­στι­κή ανταπόκριση.

Παράλ­λη­λα, δεν κατέ­στη δυνα­τή η επι­κοι­νω­νία με τον Αντι­δή­μαρ­χο Ελειού–Πρόννων, ενώ, όπως ανα­φέ­ρε­ται, δεν υπήρ­ξε αντα­πό­κρι­ση ούτε από τους τοπι­κούς προ­έ­δρους και τους αρμό­διους εκπρο­σώ­πους των κοι­νο­τή­των στους οποί­ους απευ­θύν­θη­κε το σωματείο.

Και εδώ βρί­σκε­ται, κατά τη γνώ­μη μας, η ουσία του ζητήματος.

Δεν ζητού­νται χρή­μα­τα από τις αρμό­διες αρχές. Δεν ζητεί­ται από τον Δήμο ή την Περι­φέ­ρεια να αγο­ρά­σουν την τρο­φή ή τις δεξαμενές.

Ο σανός προ­σφέ­ρε­ται. Οι δεξα­με­νές νερού επί­σης προ­σφέ­ρε­ται να αγο­ρα­στούν από το σωματείο.

Αυτό που χρειά­ζε­ται από τις αρμό­διες αρχές είναι κάτι αυτο­νό­η­το αλλά απο­λύ­τως απα­ραί­τη­το: συντο­νι­σμός, συνερ­γα­σία και υπό­δει­ξη των κατάλ­λη­λων σημεί­ων, ώστε η βοή­θεια να φτά­σει εκεί όπου πραγ­μα­τι­κά χρειά­ζε­ται, χωρίς να δημιουρ­γη­θούν νέα προβλήματα.

Δεν πρό­κει­ται, άλλω­στε, για μια αντι­πα­ρά­θε­ση ανά­με­σα στα άλο­γα και στους ανθρώ­πους της περιοχής.

Τα άλο­γα δεν ευθύ­νο­νται για την κατα­στρο­φή των εκτά­σε­ων στις οποί­ες έβρι­σκαν την τρο­φή τους. Από την άλλη πλευ­ρά, ούτε οι κάτοι­κοι και οι παρα­γω­γοί μπο­ρούν να αφή­σουν απρο­στά­τευ­τες τις περιου­σί­ες και τις καλ­λιέρ­γειές τους.

Και οι δύο πλευ­ρές υφί­στα­νται τις συνέ­πειες των πυρκαγιών.

Γι’ αυτό και η πρό­λη­ψη είναι η μόνη λογι­κή λύση. Η εξα­σφά­λι­ση τρο­φής και νερού για τα άλο­γα μπο­ρεί να περιο­ρί­σει την κάθο­δό τους προς τις καλ­λιερ­γη­μέ­νες εκτά­σεις, να προ­στα­τεύ­σει τους παρα­γω­γούς, να μειώ­σει τις εντά­σεις και, κυρί­ως, να απο­τρέ­ψει περι­στα­τι­κά κακο­ποί­η­σης των ζώων.

Η πρω­το­βου­λία αυτή αφο­ρά τελι­κά όλους: τα άλο­γα του Αίνου, τους κατοί­κους, τους παρα­γω­γούς και το φυσι­κό περι­βάλ­λον της Κεφαλονιάς.

Το αίτη­μα κατα­τέ­θη­κε στις 7 Αυγού­στου.

Την ίδια ημέ­ρα προ­τά­θη­κε και μια συγκε­κρι­μέ­νη, άμε­σα εφαρ­μό­σι­μη λύση.

Αυτό που απο­μέ­νει τώρα είναι οι αρμό­διες αρχές να συνερ­γα­στούν, ώστε αυτή η προ­σφο­ρά να μετα­τρα­πεί σε πράξη.

Για­τί σε τέτοιες περι­πτώ­σεις η κινη­το­ποί­η­ση πρέ­πει να προη­γεί­ται του επό­με­νου περι­στα­τι­κού και όχι να ακολουθεί.

Δεν χρειά­ζε­ται να περι­μέ­νου­με να τραυ­μα­τι­στεί ή να σκο­τω­θεί ακό­μη ένα άλο­γο για να κάνου­με αυτό που μπο­ρεί να γίνει σήμερα.